banner1
banner2
banner3

Siracourt - V1 bunker Wasserwerk 1 St. Pol

Geschreven door Dave.

In 1943 werd er in Siracourt een bunker gebouwd die als bomvrije opslag en assemblage bunker moest dienen voor de V1. Het zou ook als lanceerinrichting gebruikt gaan worden. Het complex kreeg de codenaam Wasserwerk 1 St. Pol. Het is nooit in gebruik genomen, en het is een van de meest gebombardeerde site waar V-wapens lagen. sirdraw
Tegen 1943 hadden de Geallieerden een overwicht in de lucht. Reden voor de Duitsers om te bedenken hoe ze hun lanceerinstellingen het beste konden beschermen. De FLAK divisie van de Luftwaffe wilde kleine, gecamoufleerde lanceerstellingen terwijl generaal Erhard Milch, die de leiding had over het productie programma van de Luftwaffe, pleite voor grote bunkers. Hitler was hier een voorstander van, wat al geleid had tot de bouw van de V2 bunker van Eperleques. In juli 1943 kwam Hermann Göring, leider van de Luftwaffe tot een compromis. Er zouden vier grote bunkers worden gebouwd en ook nog 96 kleinere stellingen.

De vier grote bunkers zouden allemaal volgens het zelfde ontwerp gebouwd worden en zouden allemaal de codenaam Wasserwerk krijgen. De bunkers waren gepland in Siracourt, Desvres, en twee in de buurt van Cherbourg.

De bunker in Siracourt is 215 meter lang, 36 meter breed en 10 meter hoog. Het diepste punt van de bunker ligt 7,5 meter onder de grond. Het bestaat uit 55000m3 gewapend beton. Er was geleerd van de bunker bij Eperleques, die in augustus 1943 zwaar was beschadigd toen deze nog niet voltooid was. In Siracourt werd een nieuwe bouwmethode gebruikt die de Duitsers Verbunkerung noemde. Eerst werden er gleuven gegraven voor de muren. Nadat daar het beton in gestort was werd het 5 meter dikke dak daar bovenop gebouwd om als laatste het interieur uit te graven.

De bedoeling was dat de bunker aangesloten zou worden op de spoorweg van Saint-Pol naar Abbeville. De treinen konden met hun lading “vliegende bommen” de bunker binnenrijden. Er was in totaal ruimte voor 150 V1 raketten. Latere reconstructies van de bunker laten één lanceer helling zien, maar het is goed mogelijk dat het eigenlijke plan was om er twee parallel naast elkaar te bouwen.

De bouw werd vrijwel direct nadat er aan begonnen was in september 1943 ontdekt door de Geallieerden, toen er twee parallel naast elkaar uitgegraven gleuven werden volgestort met beton. Bombardementen hinderden de bouw en gingen door tot eind juni 1944 toen de RAF de stelling bombardeerde met Tallboy bommen.

De bunker was op dit moment voor 90% klaar, maar het bomvrije dak kon een Tallboy niet tegenhouden en deze ging dwars door het dak om vervolgens te exploderen. In totaal werd er 5000 ton aan bommen op Siracourt gegooid. Toen de stelling in april 1944 werd verlaten was het exterieur bijna klaar, terwijl er nog maar net was begonnen met het uitgraven van het interieur.

In 2002 is bij de bunker in de aanwezigheid van een Russische overlevende een monument onthuld die herinnert aan het lot van de dwangarbeiders uit de Sovjet-Unie die bij de bouw van de bunker werden ingezet.

powered by contentmap